Παρασκευάς Αντζας: Οταν είσαι το «τέλειο», αλλά εσύ βλέπεις τον κόσμο αλλιώς Ημερομηνία:
Σήμερα 26/5/2026, 09:32 - Εμφανίσεις: 24
Παρασκευάς Αντζας: Οποιον κι αν ρωτήσεις, «ο Βούλης ήταν ο καλύτερος από όλους», είναι η απάντηση.
Σε όλα.
Ο πιο ταλαντούχος Ελληνας αμυντικός των τελευταίων… πολλών χρόνων.
Ένα ποδοσφαιρικό φαινόμενο.
Ενα case study.
Τέλειος σε όλα του.
Αψεγάδιαστος.
Κομψός, αλλά ταυτόχρονα και σκληρός.
Ντελικάτος, αλλά παράλληλα δυναμικός.
Ευγενικός, ντροπαλός, αλλά ταυτόχρονα σκληρός και ανυποχώρητος στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου.
Ο τέλειος ποδοσφαιριστής.
Ενα καλλιτέχνημα.
Ενας βιρτουόζος του ποδοσφαίρου.
Το σπορ δεν είναι μόνο για εκείνους που κάνουν κόλπα και ντρίμπλες.
Ο Βούλης μπορούσε να τα κάνει όλα.
Εκανε ό,τι ήθελε.
Χωρίς καν να προσπαθήσει.
Το χάρισμα, βλέπετε.
Το άγγιγμα από τον Θεό.
Ο απόλυτος αθλητής.
Ένα αγόρι από τη Δράμα, που είχε τα πάντα στα πόδια του.
Αλλά το μόνο που ήθελε ήταν η ηρεμία του.
Η ψυχική του γαλήνη.
Οι «δικοί του» άνθρωποι.
Αντικομφορμιστικά και κόντρα στην γκλαμουριά της εποχής και της «δύναμης» που δίνει σε κάθε παίκτη η ερυθρόλευκη και ριγωτή του Ολυμπιακού.
Ο Παρασκευάς Αντζας, δεν ήταν απλά ένας σπουδαίος ποδοσφαιριστής.
Ηταν αρτίστας.
Ηταν ο πρώτος αμυντικός που έδινε σχεδόν καλλιτεχνική διάσταση ακόμα και σε ένα τάκλιν.
Ένα θηρίο, που «γλιστρούσε» στο χορτάρι σε φουλ ταχύτητα και κόντρα στη… λογική ή ό,τι μπορούσε να καταλάβει ο κοινός νους, έκοβε μια επίθεση με το… μυτάκι.
Χωρίς να πειράξει τον αντίπαλο.
Απλά προκαλώντας σοκ με το «πώς τα κατάφερε;».
Ο στόπερ με την τεχνική δεκαριού, που κοκκίνιζε όταν (τις σπάνιες φορές που) έπρεπε να μιλήσει στα media.googletag.cmd.push(function() { googletag.display("300x250_m1"); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display("300x250_middle_1")}) Η ψυχοσύνθεση του Αντζα και οι ανατρεπτικές ποδοσφαιρικές αποφάσεις του, μπορούν εύκολα να αποτελέσουν θέμα μελέτης.
Όπως εκείνη η τρομερή απόφασή του, το 2003, να αφήσει τον Ολυμπιακό για τη Δόξα Δράμας της Γ’ Εθνικής.
Κόντρα σε όλους όσους τον παρακαλούσαν να μην το κάνει.
Κόντρα στα παρακάλια του Ρεχάγκελ, να μην χάσει το Euro 2004.